Wszystko to od cytatu

Aleksander napisał:

szumilak napisał:
- punkt pierwszy powoduje wyłączenie na zawsze Walnego Zgromadzenia Członków.

jest prośbą o wklejenie do dyskusji na forum

Dzięki Marku za opinię w podniesionych przeze mnie i pięknie usystematyzowanych przez Alicję tematach.
Nie miałem pojęcia, ze mamy około 1000 sympatyków. To jest ogromny potencjał. Zastanawiając się co zamierzamy zrobić w bliższej i dalszej przyszłości powinniśmy pomyśleć także o wciągnięciu tych ludzi do naszych planów. To, że nie są formalnie członkami PSR nie ma znaczenia.
Żeby  nie gadać hipotetycznie, czy teoretycznie powiem, co chciałbym w przyszłym roku zrobić ja, Andrzej W., członek warszawskiego ośrodka PSR.
1. Ile tylko się uda skorzystać z ogromnego doświadczenia HVD (Humanistyczny Związek Niemiec). We Wrocławiu uroczyście podpiszemy umowę o współpracy PSR-HVD.
Korzystając z "licencji" (całkowicie bezpłatnej) przeszczepiać na polski grunt ich projekty. Oj byłoby co robić i dla 200 ludzi z PSR i 1000 naszych sympatyków
2. Rozszerzyć zarówno techniczne funkcjonalności portalu  etykawszkole.pl jak i podjąć akcje ogólnopolskie, o których opowiem we Wrocławiu.
Przy okazji apel do Delegatów: zachowajmy racjonalne proporcje i poświęćmy na Zjeździe temu, co było znacznie mniej czasu, niż temu, co będzie
Pozdrawiam
PS. Wybacz mi Mr. Szumilak (przepraszam, że tak po nazwisku, ale nie wiem jak masz na imię), że nie jesteś w stanie wzbudzić mojego zainteresowania sprawami formalno-statutowymi (co byłeś uprzejmy mi wypomnieć). Ale nie przywiązuję do nich wagi. "Robiłem" w międzynarodowym biznesie wiele, wiele lat i nie raz, nie dwa zdarzyło mi się, że najlepiej przygotowany kontrakt, z opiniami tłumu prawników, kończył się klapą i włóczeniem po arbitrażach. Ale też nie raz i nie dwa doskonałe interesy robiliśmy bez żadnego kontraktu, na tzw. gębę.  Bez dobrej woli "Umawiających się Stron" nie uda się nic zrobić.

Pomysł może mi się podoba w kontekście przyjrzenia się sobie czy nam jako organizacji. Tylko jest mało realny - bo bez zgody zainteresowanych osób - publicznie nie powinno się rozważać przyczyn ich odejścia. Poza tym w większości przypadków - rezygnacje były krótkie i formalne (o ile pamiętam). Widać autorzy nie chcieli pisać o tym co ich boli - i trzeba to uszanować.
Marek

Marku
Obaj przypuszczamy - co nie zmienia faktu, że jak chce się o kimś pisać i być może o trudnych czy osobistych sprawach - to warto tego kogoś zapytać. A z tą ordynacją to nie powinieneś czuć się moim zadaniem olany - bo dyskusja, którą podniosłeś przecież się toczy i różne opinie się pojawiają.
M.

2. Informacje dotyczące członków zarządu o ich przynależności do organizacji innych
Do tej kwestii ustosunkuję się szerzej – za co z góry przepraszam. Rzecz o naszych deklaracjach członkowskich i rubryce w brzmieniu "Przynależność (w przeszłości lub aktualnie) do organizacji politycznych, stowarzyszeń i innych organizacji społecznych (poza zawodowymi i branżowymi), należy podać pełne nazwy:"
Od razu powiem, że jestem za pozostawieniem deklaracji w formie niezmienionej.  Właściwie łapię się na końcówkę, bo ileś konkluzji już padło - a i tak zgromadzenie członków może podjąć decyzję o zostawieniu, wykreśleniu lub uściśleniu zapisu. Podobną dyskusję mieliśmy 2 lata temu z podobnymi konkluzjami i  efekcie nic nie zmieniliśmy. Gdybym napisał jednak "nic nowego" obraziłbym wcześniejszych dyskutantów i nie miałbym racji. Warto wracać czasem do czegoś - tym bardziej, jeśli intryguje a nawet ciekawi. Temat przypominam padł w określonym kontekście - przynależności do stowarzyszeń wolnomularskich i choć jak czytam - masoneria nie wszystkich na szczęście interesuje - to tu musi znaleźć odniesienie, a w wolnej chwili otworzę osobny wątek temu poświęcony i jak ktoś nie będzie chciał to nie będzie wchodził, albo wchodził z obrzydzeniem :-).
Do rzeczy. Są 2 szkoły. Ufać oraz kontrolować. Szkoła "ufać" w naszym przypadku - to albo wykreślenie zapisu o przynależności, albo traktowanie go jak dotychczas jako dobrowolny (przydatny do statystyk) i bez konsekwencji, że ktoś czegoś się boi i wstydzi, albo zapomniał wpisać. Szkoła "kontrolować" - to twarde egzekwowanie zapisu i dodatkowy szczegółowy regulamin, z wymienieniem sankcji, oraz spisem organizacji lub kategorii organizacji, do których trzeba się przyznać i stopniowaniem kar - bo przecież trudno tak samo karać jeśli ktoś nie napisał, że należy do Towarzystwa Hodowców Kanarków a z drugiej strony np. Białej Polskiej Siły (jeśli taka istnieje). No i trzecia szkoła - w każdej chwili każdego można zapytać i świat się nie wali - o ile nie służy to potem obrabianiu tej osobie tyłka i tworzenia spiskowych powiązań, co niestety też powinno być brane przy „spowiadaniu się”.
Jeśli chodzi o masonerię – to temat ma swoją specyfikę i warto rozmawiać :-) Na zjeździe krakowskim 2 lata temu przypomniałem, że wszystkie działające w Polsce organizacje wolnomularskie mają charakter zarejestrowanych stowarzyszeń i podlegają temu samemu prawu – jak wszystkie inne. Drugą sprawą jest podnoszona często ich „tajność”, co jest nieprawdą. My - wolnomularze określamy to jako „dyskretny” charakter i dotyczy to tylko strony rytualnej – czyli na tzw. pracach wolnomularskich nie może przebywać ktoś nieinicjowany. Choć i tu są wyjątki – np. przy rytuale prac żałobnych Siostry lub Brata – gdzie można zaprosić osobę bliską zmarłej/zmarłemu. I jeszcze bym jakiś wyjątek znalazł – ale nie w tym wątku. Co do tzw. przyznawania się do przynależności jest zwyczajem, że każdy mason może mówić o sobie, że jest masonem, a o innych nie powinien, co wynika z szacunku do drugiej osoby, dla której może to być niewygodne z różnych przyczyn. Nie dotyczy to osób nieżyjących , czy tzw. wolnomularzy ujawnionych – o których i tak każdy może się dowiedzieć. Mimo, że żyjemy w XXI wieku i demokratycznym kraju – nasza polska rzeczywistość nie sprzyja chodzeniu po ulicy w koszulce z napisem „jestem masonem :-)”, chyba że ktoś przestał myśleć. Mogą więc być powody polityczne, religijne, środowiskowe itp. dla których dyskrecja przy marce „masoneria” jest uzasadniona. I sądzę, że ludziom o przekonaniach racjonalistycznych, czyli zbieżnych w wielu miejscach z ideami i filozofią wolnomularską – tłumaczyć tego specjalnie nie trzeba. Ale zachęcam raz jeszcze do przeczytania wątku założonego przez placownika pt. „PSR i co dalej”, żeby sobie uświadomić skąd taka a nie inna moja reakcja na wykorzystanie kwestii wolnomularskiej do załatwiania swoich prywatnych spraw i toczenia małych wojenek niektórych spośród i spoza nas –  i w efekcie budowania fałszywego obrazu PSR. Temu będę zawsze bezwzględnie przeciwny i jak ktoś chce wiedzieć, co o tym myślę – może mnie prywatnie już albo publicznie we Wrocławiu zapytać. Co innego mnie jeszcze dołuje. Poziom wiedzy i informacji na temat masonerii w poruszanym wątku, ale też rozumiem, że cel był konkretny i nikt w niuanse wchodzić nie chciał.
Te wszystkie wypowiedzi w temacie deklaracja członkowska. A prawda jest taka, że masonów wśród 200 członków PSR – policzyć można na palcach jednej ręki. Tego już nie wiem - bo nie śledzę wszystkich z 1000 deklaracji naszych sympatyków – ale podejrzewam z duża dozą prawdopodobieństwa, że jest podobnie. To może szkoda – bo pochodzimy od jednej małpy :-) Ale powracające co rusz „nagonki’ masońskie nie sprzyjają normalności.
Marek
Ps. Więcej o masonerii już będę pisał w osobnym wątku.